Ածական անուն կամ ածական են կոչվում առարկայի հատկություն կամ վերաբերություն ցույց տվող բառերը: Ածականները պատասխանում են ինչպիսի՞, որպիսի՞, ո՞ր հարցերին:
Ածականները բաժանվում են երկու խմբի` որակական և հարաբերական:
Որակական ածականները ցույց են տալիս այնպիսի հատկանիշ, որը հատուկ է տվյալ առարկային: Օրինակ՝ գեղեցիկ նկար, լուսավոր օր, ջինջ երկինք:
Որակական ածականներն ունեն համեմատության աստիճաններ. դրանք են՝ դրական, բաղդատական, գերադրական:
Դրական աստիճանը ածականի ուղիղ ձևն է, որը ցույց է տալիս առարկայի հատկանիշը՝ առանց համեմատելու այլ առարկաների հետ։
Օրինակ՝ խոշոր քաղաք։
Բաղդատական աստիճանը ցույց է տալիս առարկայի հատկանիշի ավել կամ պակաս լինելը նույն հատկանիշի նկատմամբ։
Կազմվում է ածականի դրական աստիճանին ավելացնելով ավելի, նվազ կամ պակաս բառերը:
Օրինակ՝ ավելի խոշոր քաղաք, պակաս խոշոր քաղաք։
Գերադրական աստիճանը ցույց է տալիս առարկայի հատկանիշի գերազանց լինելը այլ առարկանների նույն հատկանիշից։
Գերադրական աստիճանը կազմվում է տարբեր կերպ՝
ամենա— նախածանցով (օրինակ` ամենակարճ, ամենագեղեցիկ)
—ագույն վերջածանցով (օրինակ` լավագույն, գեղեցկագույն)
ամենից բառով (օրինակ` ամենից լավ, ամենից գեղեցիկ):
Ուշադրություն:
Ոչ բոլոր ածականներից կարելի է կազմել գերադրական աստիճան -ագույն վերջածանցով:
Մի շարք որակական ածականներ չունեն համեմատության աստիճաններ: Դրանք են` ամայի, ամուրի, ամուլ, անոթի, արու, էգ, փակ, բաց, զույգ, կաղ, կույր, համր, խուլ, ձրի, հղի, բոբիկ, ճաղատ, մերկ, տկլոր, վերջին, նախկին:
Հարաբերական ածականները ցույց են տալիս առարկայի կապը ուրիշ առարկաների հետ՝ մարմարե սրահ, տնային աշխատանք:
Հարաբերական ածականները սովորաբար ցույց են տալիս առարկաների ոչ համեմատելի հատկանիշ:
Չի կարելի ասել` ավելի քարե տուն, ավելի քաղաքային այգի և այլն:
Ածականները լինում են՝
պարզ- մեծ, փոքր, լայն, ուրախ, հաստ և այլն
բարդ- հրաշագեղ, տոթակեզ, սիրասուն, եռալեզու
ածանցավոր-սարսափելի, գեղեցիկ, անկեղծ, հիանալի, հակապետական
բարդ ածանցավոր-գյուղատնտեսական, արևելյան, հինգհարկանի:
Ածական կազմող ածանցները կոչվում են ածականակերտ ածանցներ:
Ածականակերտ են հետևյալ վերջածանցները։
- -(ա)գին (ահագին, կաթոգին, թախանձագին),
- -(ա)գույն (խստագույն, հնագույն, գերագույն),
- -ալի (ցավալի, անիմանալի, ողբալի, ցանկալի),
- -ածո (պահածո, դրածո, բրածո, ձուլածո),
- -ական (մանկական, կուսական, տեսական, բնական),
- -ակի (եռակի, բազմակի, որոշակի, ուղղակի),
- -ային (ջրային, մարդկային, շարային, ամառային),
- -անի (գեղանի, պիտանի, տողանի, պոչանի, հարկանի),
- -ավետ (ծաղկավետ, մարգավետ, հարմարավետ),
- -ավոր (զրահավոր, թևավոր, վանդակավոր, բանավոր),
- -ավուն (դեղնավուն, քաղցրավուն, երկարավուն),
- -ատ (կիսատ, գունատ, պոչատ, քնատ),
- -արդ (գմբեթարդ, կորնթարդ),
- -ե (թղթե, աղյուսե, բրոնզե, էմալե),
- -ելի (ներելի, վիճելի, հարգելի, անլուծելի),
- -եղ (թիկնեղ, ուժեղ, համեղ, զորեղ),
- -ի (վայրի, աղի, երկդիմի, այսպիսի),
- -ին (մթին, վերին, կարգին, լռին),
- -լիկ (հաստլիկ, պստլիկ, կարճլիկ),
- -կոտ (ամաչկոտ, փութկոտ, քնկոտ, զայրացկոտ),
- -յա (եղեգնյա, սևաչյա, հնօրյա, բյուրեղյա),
- -յալ (մոլորյալ, միացյալ, հավելյալ),
- -յան (արևելյան, հավիտյան, աջակողմյան),
- -ովի (ծալովի, ընտրովի, յուրովի),
- -ոտ (փշոտ, կրքոտ, մշուշոտ, մանրոտ),
- -ու (ազդու, վարձու, կծու, քսու, աչառու),
- -ուն (փայլուն, խոսուն, սևեռուն, փխրուն)։
Ածականակերտ են հետևյալ նախածանցները։
- ամենա- (ամենամեծ, ամենաթույլ, ամենաորակյալ),
- ան- (անամոթ, անկիրթ, անկուշտ, անխնա, անլուր),
- ապ(ա)- (ապուշ, ապարդյուն, ապազգային, ապօրինի),
- բաց(ա)- (բացահայտ, բացարձակ, բացորոշ),
- գեր(ա)- (գերխիտ, գերկարճ, գերաշնորհ, գերակշիռ),
- դժ- (դժգոհ, դժկամ, դժգույն, դժբախտ),
- ընդ- (ընդհանուր, ընդարձակ, ընդջրյա),
- հակ(ա)- (հակամարտ, հակադարձ, հակամետ),
- համ(ա)- (համահունչ, համադաս, համարժեք),
- հար(ա)- (հարակից, հարադիր, հարաբարդ),
- ստոր(ա)- (ստորաքարշ, ստորադաս, ստորերկրյա),
- չ- (չկամ, չբեր, չտես, չհաս, չխոսկան),
- վեր(ա)- (վերահաս, վերջրյա, վերամբարձ),
- տ- (տհաճ, տկար, տգետ, տգեղ, տհաս, տձև),
- տար(ա)- (տարատեսակ, տարագնաց, տարօրինակ)։
Առաջադրանքներ
1.Տրված բառերով կամ նրանց բառակազմական հիմքերով կազմել նախածանցավոր և վերջածանցավոր ածականներ:
Նուրբ, քաղաք, կարմիր, ուժ, ոսկի, տխուր, գույն, բույր, երկաթ, հարմար, արևելք, վախ, տուն, համ, վճար, պոչ, լեզու, հմայել, հնչել, ձև:
Նուրբ — նրբագույն — ամենանուրբ, քաղաք – քաղաքային — համաքաղաքացի, կարմիր — կարմրավուն, ուժ – ուժային — ամենաուժեղ, ոսկի — ոսկյա, տխուր – տխրագույն — ամենատխուր, գույն – գունավոր — անգույն, բույր — բուրավետ, երկաթ — երկաթյա, հարմար – հարմարավետ — անհարմար, արևելք – արևելյան , վախ – անվախ — վախկոտ, տուն – անտուն — տնային, համ – համեղ — անհամ, վճար – վճարովի — անվճար, պոչ – պոչատ — անպոչ, լեզու – անլեզու — լեզվային, հմայել – հմայիչ — ամենահմայիչ, հնչել — հնչեղ, ձև — ձևավոր – տձև:
- 2.Հետևյալ բառակապակցություններից կազմել ածականներ և դրանք գործածել գոյականի հետ:
- Հինգ հարկ ունեցող – հինգհարկանի շենք
- հայերին սիրող – հայասեր գործիչ
- բարձր գագաթ ունեցող – բարձրագագաթ լեռ
- սիրտ ճմլող – սրտաճմլիկ խոսք
- չար մտքեր ունեցող – չարամիտ մարդ
- բույնն ավերված – բնավեր թռչուն
- նոր տնկված – նորատուն այգի
- զարդերով նախշված – զարդանախշ բաժակ
3.Լրացնել հետևյալ առածների ածականները` դրանք ընտրելով տրվածներից:
Ծանր, պաղ, լավ, սև, անպտուղ, անուշ, զորավոր, շիտակ, արդար, լավ, ոսկե:
- Լեզու կա անուշ է, լեզու կա` լեղի:
- Արդար յուղը ջրի տակ չի մնա:
- Սպիտակ փողը սև օրվա համար է:
- Խելքը ոսկե թագ է, ամեն մարդու գլխին չի լինում:
- Անպտուղ ծառին քար գցող չի լինի:
- Հեռավոր սուրբը զորավոր կլինի:
- Ծանր քարը իր տեղում կմնա:
- Լավ աղջիկը յոթ տղա արժե:
- Շիտակ խոսքը հանաքով կասեն:
- Լավ հնձվորը դաշտում էլ կհնձի, սարում էլ:
- Պաղ ապուր, շան կերակուր:
- 4. Հետևյալ առածների մեջ լրացնել հականիշ ածականները:
- Ջահելի աչքով աղջիկ առ, ահելի աչքով` ձի:
- Գիտունի հետ քար քաշիր, անգետի հետ փլավ մի կեր:
- Ծամը երկար, խելքը` կարճ:
- Թոկի երկարն է լավ , խոսքի` կարճը:
- Գիժը մի քար գցեց ծովը, հազար խելոք չկարողացան հանել:
- Խոսքը մեծին, ջուրը` փոքրին:
- Փորձված թանը անփորձ մածունից լավ է:
- Սև սիրտ, սպիտակ ատամ:
- Մինչև հաստը բարակի, բարակի հոգին դուրս կգա:
- Թանկից էժան չկա:
- 5. Կազմել տրված ածականների բաղդատական և գերադրական աստիճանները:
- Խոշոր- ավելի խոշոր, խոշորագույն
- բարձր- ավելի բարձր, բարձրագույն
- նոր- ավելի նոր, նորագույն
- ազնիվ- ավելի ազնիվ, ազնվագույն
- գեղեցիկ- ավելի գեղեցիկ, գեղեցկագույն
- հին- ավելի հին, հնագույն
- քաջ-ավելի քաջ, ամենից քաջ
- խոր- ավելի խոր, խորագույն
- ուժեղ- ավելի ուժեղ, ամենից ուժեղ
- խելացի- ավելի խելացի, ամենից խելացի
6. Բառաշարքում ընդգծել գերադրական աստիճանով ածականները:
Միագույն, խստագույն, ամենախոշոր, մանուշակագույն, ամենաթույլ, փոքրագույն, բոցագույն, ամենափրկիչ, ամենալավ, մշուշագույն, ամենազգաց, կարևորագույն, հզորագույն, արևագույն, բարձրագույն, ամենանուրբ, դժվարագույն:
7.Խմբավորիր ածականները ըստ առարկայի արտաքին հատկանիշի և ներքին հատկանիշի, ըստ գույների, ըստ մարդու մտավոր հատկանիշների:Ուռուցիկ, կծու, հեզ, խաժ, գանգուր, խելացի, համեստ, դեղձան, պարկեշտ, կլոր, գորշ, դաժան, համեստ, կապույտ, ծուռ, թթու, խորամանկ, հարթ, կիրթ, մանր, քաղցր, լազուր, ուղիղ, ծույլ, խորդուբորդ, նենգ, ազնիվ, աշխատասեր:
| արտաքին հատկանիշի | ներքին հատկանիշի | ըստ գույների | ըստ մարդու մտավոր հատկանիշների |
| Ուռուցիկ | հեզ | խաժ | խելացի |
| Գանգուր | համեստ | դեղձան | կիրթ |
| Կլոր | պարկեշտ | գորշ | |
| Ծուռ | դաժան | կապույտ | |
| Հարթ | կծու | լազուր | |
| Մանր | թթու | ||
| Ուղիղ | խորամանկ | ||
| Խորդուբորդ | քաղցր | ||
| ծույլ | |||
| նենգ | |||
| ազնիվ | |||
| աշխատասեր |
8.Կազմիր տրված ածականների գերադրական աստիճանը:
Ազնիվ, հին, բարի, նոր, ծանր, զգայուն, սուր, երկար, մեծ, գեղեցիկ, խոշոր:
- Ազնիվ – ազնվագույն
- Հին – հնագույն
- Բարի – ամենից բարի
- Նոր – նորագույն
- Ծանր – ծանրագույն
- Զգայուն – ամենից զգայուն
- Սուր – ամենից սուր
- Երկար – ամենից երկար
- Մեծ – ամենից մեծ
- Գեղեցիկ – գեղեցկագույն
- Խոշոր — խոշորագույն
9.Շարքում ընդգծիր համեմատության աստիճան չունեցող որակական ածականները:
Հպարտ, կույր, խեղճ, գեղեցիկ, չար, նենգ, պարկեշտ, արու, բարի, վեհ, ագահ, հղի, վսեմ, համր, պիղծ, ամուրի, խուլ, արդար, ճերմակ:
10.Տրված արմատներով կազմիր ածանցավոր և բարդ ածականներ:
Արծաթ, ադամանդ, ծիծաղ, լույս, սեր, հոտ, հուր, դառն, մազ, գույն, գութ, իմաստ, մարմար:
- Արծաթ – արծաթյա, արծաթագույն
- Ադամանդ – ադամանդյա, ադամանդապատ
- Ծիծաղ – ծիծաղելի, ծիծաղաշատ
- Լույս – լուսավոր, լուսաշատ
- Սեր – սիրալի, սիրառատ
- Հոտ – հոտավետ, հոտագեղ
- Հուր – հուրեղեն, հրակայուն
- Դառն – դառալի, դառնաշունչ
- Մազ – մազոտ, մազառատ
- Գույն – գունավոր, գունեղ
- Գութ – գութաշատ, գութալի
- Իմաստ – իմաստուն, իմաստավոր
- Մարմար – մարմարյա, մարմարակերտ
